Een jonge man wordt voorgeleid om 85 stokslagen te krijgen. Hij en zijn vriend werden hiertoe veroordeeld omdat zij de sharia-wetgeving hebben overtreden. Foto: AFP Photo / Chaideer Mahyuddin

 

 

“Jezelf nooit laten uitwissen. Niet laten weggummen. Jezelf nooit meer hoeven te verstoppen.” 

(Splinter Chabot)

 

De Nederlandse overheid werkt aan gelijke rechten voor lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuelen, transgender- en intersekse personen (LHBTI's). Zo mogen paren van hetzelfde geslacht sinds 2001 trouwen en kinderen adopteren. Toch hebben deze groepen nog steeds te maken met ongelijke behandeling. Het kabinet wil dit tegengaan.

“Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.” (Eerste artikel van de Nederlandse Grondwet)

Er zijn landen waarin de wetgevende, rechterlijke en uitvoerende macht hun gezag misbruiken, de rechten van de mens schenden en tot afschuwelijke misdaden vervallen met betrekking tot lhbti’s. Enkele voorbeelden:

 

1. Tsjetsjenië: geen plaats voor homo’s

Meer dan honderd mannen zouden in geheime gevangenissen zijn opgesloten, gemarteld en gedwongen te zeggen welke andere LHBTI’s zij kenden. Minstens drie mannen zouden zijn vermoord. In Tsjetsjenië heerst onder de terreur van president Ramzan Kadyrov een cultuur van angst. Marteling en ‘verdwijningen’ zijn er aan de orde van de dag. Voor LHBTI’s is de situatie extra schrijnend omdat zij zelfs bij hun eigen familie vaak geen veiligheid kunnen vinden. De vervolging van LHBTI’s zal doorgaan, tenzij de federale Russische autoriteiten hier een einde aan willen maken en Kadyrov onder druk zetten.

 

2. Indonesië: 85 stokslagen voor homopaar

In Indonesië worden seksuele minderheden steeds vijandiger behandeld. In de provincie Atjeh werd op 17 mei 2017 een homopaar veroordeeld tot 85 stokslagen, notabene op de Internationale Dag tegen Homofobie. En dat alleen maar omdat ze elkaar liefhebben.

De twee mannen waren overvallen door hun buren. Die waren hun huis binnengedrongen, hadden het paar gefilmd en vervolgens overgedragen aan de sharia-politie. Het is de eerste veroordeling voor homoseksualiteit door een sharia-rechtbank sinds oktober 2015, toen sharia-strafwetgeving in Atjeh van kracht werd.

 

3. Bangladesh: mannen ‘verdacht’ van homo zijn

Op 19 mei 2017 arresteerde een antiterrorisme-eenheid van de politie in Bangladesh 28 mannen op verdenking van homoseksualiteit op basis van hun kleding en gedrag. Dat is strafbaar in het land, waar de overgrote meerderheid van de bevolking moslim is. De mannen, meest studenten van tussen de 20 en 30 jaar oud, waren uit het hele land naar de hoofdstad Dhaka gereisd. Op 21 juli 2017 kwamen de laatste van deze mannen op borgtocht vrij. In april 2016 werd de 35-jarige Xulhaz Mannan samen met zijn vriend vermoord in zijn woning in Dhaka. Mannan was een LHBTI-activist en oprichter van ‘Roopbaan’, het enige LHBTI-magazine in Bangladesh. Sinds zijn gruwelijke dood hebben veel homo’s en lesbiennes het land verlaten nadat ze doodsbedreigingen hadden ontvangen. Vele anderen leiden dubbellevens om problemen te voorkomen.

 

4. Algerije: 2 jaar straf voor homoseksuele liefde en als men dan nog merkt dat je een lhbti bent, opnieuw de gevangenis in.

 

5. Nigeria: doodstraf voor lhbti’s

 

6. Tanzania: levenslang voor lhbti’s

 

7. Singapore: 2 jaar gevangenisstraf voor lhbti’s

 

8. Verenigde Arabische Emiraten: doodstraf voor lhbti’s

 

9. Malediven: 8 jaar voor lhbti’s

 

Lees verder...

 

 ___________________________________________

 

Onvrijwillige seks is verkrachting

 

Onvrijwillige seks is verkrachting. Zo zou het ook in de wet moeten staan. De Nederlandse verkrachtingswet moet nodig worden aangepast. Want kun je niet bewijzen dat er geweld of dwang heeft plaatsgevonden? Dan ben je volgens de wet niet verkracht. Jij kunt nú helpen dat te veranderen.

Een nieuw wetsvoorstel van de minister maakt seks tegen de wil strafbaar. Maar het noemt het nog steeds geen verkrachting, en de maximumstraf is slechts half zo hoog. Dat biedt niet de erkenning die slachtoffers verdienen. De definitie van verkrachting moet op de schop. Niet dwang en geweld moeten daarin centraal staan, maar het ontbreken van instemming. Daarom roepen we de minister op zijn wetsvoorstel te verbeteren. Doe je mee? Stuur minister Grapperhaus een kaartje

 

 ___________________________________________

 

Wij herdenken de bevrijding van de bezetters van ons land tijdens de jaren 1940 - 1945 en gedenken het grote leed en verlies van honderdduizenden mensenlevens dat de oorlogsjaren vóór de bevrijding heeft gekost en aan welk leed we nog steeds worden herinnerd.Lees verder:  https://www.raalte.nl/75-jaar-vrijheid  en https://www.raalteviertvrijheid.nl.

 

Het elfde gebod: “Gij zult niet onverschillig blijven!’

 

In januari herdachten we de bevrijding van Auschwitz 75 jaar eerder. Een van de sprekers noemde het elfde gebod: “Gij zult niet onverschillig blijven!’ Onder de 6 miljoen Joodse slachtoffers waren 1.500.000 kinderen. Veel indruk maakten de toespraken van vier overlevenden, in het bijzonder die van Marian Turski. "Auschwitz, zei hij, kwam niet uit de lucht vallen" waarmee hij verwees "naar de maatregelen tegen Joden in het Berlijn van de jaren dertig". Met die maatregelen en in die sfeer kondigde Auschwitz zich reeds aan.

Indrukwekkend was ook zijn herhaalde oproep aan de jeugd en voor velen was ook duidelijk dat hij met zijn uitspraken ook de Pools regering aansprak op de wijze waarop zij omgaan met de geschiedenis.

 

 

________________________

 

 

De doodstraf in cijfers

 

 

  • Amnesty strijdt sinds 1977 tegen de doodstraf. Toen voerden zestien landen geen executies meer uit. Nu hebben 142 landen de doodstraf  in de praktijk afgeschaft – dat is meer dan twee derde van alle    landen ter wereld.

  • 690 executies in 20 landen wereldwijd in 2018 – 31 procent minder  dan in 2017. Dat jaar telde Amnesty nog 993 executies.

  • Amnesty registreerde 2.531 doodvonnissen in 54 landen in 2018; een lichte afname vergeleken met 2017 (2.591 doodvonnissen).

  • Top 5 executies: China, Iran, Saudi-Arabië, Vietnam en Irak; de laatste vier landen waren verantwoordelijk voor 78 procent van alle executies. Het aantal doodvonnissen dat in China is voltrokken is niet meegeteld. Dat is een staatsgeheim, maar we vermoeden dat het er duizenden zijn.

  • Verenigde Staten komen in 2017 voor het derde jaar op rij niet in de top 5 voor; er werden 25 executies voltrokken in 2018.

  • Zeker 19.336 mensen zaten in 2018 in de dodencel.

  • Meest gebruikte executiemethodes: onthoofding, elektrocutie, ophanging, dodelijke injectie en vuurpeloton.

  • In Iran en Noord-Korea worden executies in het openbaar uitgevoerd.

  • In Europa wordt alleen in Wit-Rusland de doodstraf nog opgelegd en uitgevoerd. Dat waren er ten minste vier in 2018 (twee in 2017).

 

In de cijfers is het aantal executies in China niet meegerekend. Waarschijnlijk werden daar nog eens duizenden mensen geëxecuteerd, maar omdat doodstrafcijfers in China staatsgeheim zijn, kan niet worden vastgesteld om hoeveel executies het gaat.

Amnesty strijdt tegen de doodstraf

Steun Amnesty's werk

 

________________________

 

Zes redenen waarom Amnesty tegen de doodstraf is

De doodstraf is een wrede, onmenselijke en vernederende straf. Amnesty is altijd tegen de doodstraf. Daar hebben we verschillende redenen voor.

1. De doodstraf betekent een schending van het recht op leven. Het recht op leven is vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Bovendien is het een vorm van marteling. Het recht op een leven vrij van marteling is eveneens een mensenrecht.

Diverse executiemethoden zijn een schending van het Verdrag tegen Foltering en andere Wrede, Onmenselijke en Onterende Behandeling of Bestraffing. Dit geldt bijvoorbeeld voor steniging en het gebruik van gas om iemand leven te beëindigen. Waarschijnlijk geldt het ook voor ophanging. En in Amerika groeit de twijfel over de dodelijke injectie. Het wachten op de voltrekking van het doodvonnis is ook een vorm van wrede en onmenselijke behandeling. Veel gevangenen in de dodencel ervaren grote angst over hun naderende dood.

2. De doodstraf is niet terug te draaien, terwijl er fouten kunnen worden gemaakt. Er is altijd het risico dat een onschuldige wordt geëxecuteerd. Zo zijn in de Verenigde Staten sinds 1973 159 mensen ter dood veroordeeld die later werden vrijgesproken. Anderen zijn geëxecuteerd terwijl ernstig wordt betwijfeld of zij wel schuldig waren.

Toen ik hoorde wat er allemaal voor me is gedaan door Amnesty International, was ik de gelukkigste man op aarde.

Moses Akatugba, uit Nigeria zat in de dodencel

3. De doodstraf heeft geen afschrikkend effect. Landen die de doodstraf toepassen beweren vaak dat die straf mensen ervan weerhoudt ernstige misdrijven te plegen. Onderzoeken spreken dit echter tegen. Er is geen verband tussen de doodstraf en het aantal misdrijven in een land of deelstaat. Sommigen zeggen dat de doodstraf de enige manier is om moordenaars en verkrachters definitief onschadelijk te maken. Maar dat is in strijd met het beginsel dat straffen alleen betrekking mogen hebben op misdrijven die zijn gepleegd, niet op misdrijven die nog gepleegd zouden kunnen worden.

4. Door discriminatie in de rechtspraak heb je een grotere kans ter dood te worden veroordeeld als je arm bent of tot een etnische of religieuze minderheid behoort. Voor arme en gemarginaliseerde groepen is het ook moeilijker een goede advocaat in te huren die een doodvonnis kan voorkomen.

Een paar voorbeelden: juryleden in de Amerikaanse staat Washington leggen drie keer zo vaak de doodstraf op aan een zwarte verdachte dan aan een witte in een vergelijkbare zaak. Als je in de staat Louisiana een misdrijf begaat tegenover een wit persoon, dan is de kans dat de verdachte de doodstraf krijgt 97 procent groter dan wanneer het slachtoffer een zwart persoon is.

5. Sommige landen die veel executies uitvoeren hebben geen eerlijk rechtssysteem. In landen als China, Saudi-Arabië, Iran en Irak, waar de meeste executies plaatsvinden, krijgen mensen vaak een oneerlijk proces. Er zijn daar veel doodstraffen opgelegd, terwijl er geen ander ‘bewijs’ was dan een met marteling afgedwongen bekentenis.

6. De doodstraf wordt gebruikt als politiek middel. In sommige landen zetten de autoriteiten de doodstraf in om politieke tegenstanders uit te schakelen.

Amnesty strijdt sinds 1977 tegen de doodstraf. Toen voerden zestien landen de doodstraf niet uit. Nu hebben 141 landen de doodstraf in de praktijk afgeschaft.

Steun Amnesty's werk

 

________________________

 

 

Wat doet Amnesty?

  • Amnesty International zet zich sinds 1977 in voor de onvoorwaardelijke afschaffing van de doodstraf. Voor ons is het doorslaggevende argument tegen de doodstraf dat het een wrede en onmenselijke straf is.

  • De doodstraf is een vorm van marteling. Alle landen die het Folterverdrag hebben ondertekend, zijn verplicht zich daaraan te houden. Dat betekent dat zij de doodstraf niet mogen uitvoeren. Daarnaast wordt in verschillende facultatieve protocollen (aanvullende verdragen) bij internationale verdragen de doodstraf verboden. Amnesty zet zich in voor de naleving van het Folterverdrag en de protocollen.

  • Amnesty zet spoedacties op touw om te bereiken dat dreigende terechtstellingen worden opgeschort en omgezet in andere straffen.

  • Amnesty constateert een tendens tot afschaffing van de doodstraf en moedigt de landen waar deze straf nog bestaat aan om deze ook uit te bannen of ten minste een moratorium erop af te kondigen. Bij een moratorium op de doodstraf is deze niet afgeschaft maar worden geen doodvonnissen meer voltrokken.

  • Steun is enorm belangrijk voor gevangenen. Te weten dat ze niet vergeten zijn, geeft hen de kracht om vol te houden. Met groetenkaarten laten we terdoodveroordeelden weten dat we ze steunen.

 

Ontwikkelingen

Amnesty constateerde in 2015 een dramatische stijging van het aantal executies wereldwijd. In de afgelopen 25 jaar registreerde Amnesty International niet zo’n hoog aantal voltrokken executies. In 2016 daalde het aantal voltrokken doodvonnissen echter weer flink met 37 procent ten opzichte van 2015. Wel werden er in 2016 met een groei van 56 procent aanmerkelijk meer doodvonnissen opgelegd.

Vier landen – Iran, Saudi-Arabië, Irak en Pakistan – zijn verantwoordelijk voor 87 procent van alle geregistreerde executies. In dit totaal is China niet meegerekend. Waarschijnlijk werden daar nog eens duizenden mensen geëxecuteerd. Omdat doodstrafcijfers in China staatsgeheim zijn, kan niet worden vastgesteld om hoeveel executies het gaat.

Eind 2016 wachtten wereldwijd nog 18.848 mensen in de dodencel op de voltrekking van hun vonnis ten opzichte van 20.292 mensen in 2016. Een daling van iets meer dan 7 procent. Het aantal landen waar doodvonnissen werd voltrokken daalde licht, van 25 naar 23.

Positief is dat de meerderheid van alle landen in de wereld de doodstraf voor alle misdrijven heeft afgeschaft.

 

Amnesty’s oproep

  • Landen die de doodstraf nog toepassen moeten onmiddellijk stoppen met het executeren van mensen.

  • Landen die geen mensen meer executeren moeten de doodstraf voor altijd uit hun wetboeken schrappen.

  • Alle doodvonnissen moeten worden omgezet in gevangenisstraffen.

 

Steun Amnesty's werk

 

________________________

 

Meeste kinderexecuties in Iran

Iran blijft het land dat de meeste kinderen executeert. Iran heeft zich gecommitteerd aan het Kinderrechtenverdrag en het VN-verdrag voor Burgerrechten en Politieke Rechten en het is als zodanig wettelijk verplicht om iedereen onder de18 als een kind te behandelen, en ervoor te zorgen dat ze nooit de doodstraf of levenslang kunnen krijgen. Daarnaast is onder internationale wetgeving de doodstraf voor verkrachting niet toegestaan.

Amnesty heeft vastgesteld dat er Iran tussen 1990 en 2018 97 personen zijn terechtgesteld die minderjarig waren ten tijde van het misdrijf. Meer dan 90 personen lopen momenteel het risico op executie.

________________________

 

 

 Gruwelijke misdaden in Jemen, aangevoerd door Saudi-Arabië

 

Na stevige lobby vanuit Nederland heeft de VN-Mensenrechtenraad op 29 september een belangrijke resolutie aangenomen. Hierdoor komt er onderzoek naar misdrijven door alle partijen in het conflict in Jemen. Dit is een grote doorbraak waardoor gerechtigheid voor de talloze slachtoffers van ernstige mensenrechtenschendingen en zelfs oorlogsmisdaden een stap dichterbij is.

De resolutie is aangenomen na intensieve onderhandelingen. Dit is het resultaat van jarenlange campagnes en lobby vanuit Jemenitische mensenrechtenorganisaties en internationale organisaties zoals Amnesty International.

Tijdens onderhandelingen over de resolutie dreigden de Saudische autoriteiten met economische en diplomatieke strafmaatregelen tegen landen die voor een internationaal onderzoek zouden stemmen. We zijn erg blij dat de Nederlandse en Canadese delegaties de resolutie indienden en dat deze, ondanks de dreigementen, nu een feit is.

De resolutie toont aan dat als lidstaten van de Mensenrechtenraad mensenrechten boven hun politieke belangen plaatsen, ze in staat zijn daders ter verantwoording te roepen voor hun gruweldaden. Het stuurt een glasheldere boodschap aan alle strijdende partijen in Jemen dat hun gedrag wordt onderzocht en de schendingen die ze begaan worden afgestraft. Kroonprins Mohammed bin Salman van Sais als minister van Defensie de architect achter de inval in Jemen.

De economie in Jemen is grotendeels ingestort. En door blokkades van onder meer havens is het een stuk lastiger om voedsel en brandstof te importeren. Ondertussen zijn de prijzen gestegen en moeten veel mensen het zonder inkomen doen. Daardoor wordt eten kopen steeds problematischer.

De Verenigde Naties vreesden eerder dat hongersnood dreigt voor elf miljoen mensen in Jemen, maar het zijn er dus miljoenen meer. Anderson: "Je bent afhankelijk van hoe lang deze situatie aanhoudt. Als de problemen bijvoorbeeld morgen ineens anders zouden zijn, dan wordt het aantal misschien wel weer bijgesteld." Maar dat ziet hij voorlopig nog niet gebeuren. "Want de conflicten nemen alleen maar toe."

Amnesty roept de Saudische autoriteiten op te stoppen met het vervolgen van mensen die zich sterk maken voor mensenrechten in Saudi-Arabië. Teken de petitie.

 

________________________ 

   

 

 

 

 

       _________________________

 

Wat is Amnesty International?

Amnesty International is een onafhankelijke en onpartijdige organisatie die de naleving van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens nastreeft. Amnesty richt zich daarbij met name op het recht op leven en bescherming tegen marteling, het recht op vrijheid van geweten en meningsuiting en het recht om niet te worden gediscrimineerd.

Amnesty International doet onderzoek naar ernstige schendingen van deze rechten en voert actie om die schendingen tegen te gaan en te voorkomen. Centrale actiepunten van Amnesty International zijn:

* afschaffing van de doodstraf

* uitbannen van marteling

* stoppen van moorden en andere levensbedreigende maatregelen door regeringen of

  politieke groeperingen

* vrijlaten van alle mensen die vastzitten alleen vanwege hun mening of overtuiging 

* tegengaan van ernstige discriminatie op[ grond van politieke opvattingen, huidskleur, geslacht of

  seksuele oriëntatie

 

Klik hierop voor meer info over missie en werkwijze van Amnesty International

 

  _________________________

 

 

Op 28 augustus 1913 werd het Vredespaleis in Den Haag geopend. Sindsdien is het uitgegroeid tot wereldwijd symbool van Vrede en Recht. Tussen 28 augustus en 21 september 2013, de VN Dag van de Vrede, waren er allerlei speciale evenementen gepland die benadrukken dat we blijven werken aan een betere wereld waarin conflicten vreedzaam worden opgelost.

 

_________________________

 

 

Op de muur bij de trapopgang in de hal van het gemeentehuis van

Raalte staat het eerste artikel uit de Grondwet. 

 

"Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan. (Artikel 1 Grondwet)"

De in maart 2014 overleden voorzitter van Amnesty Raalte, Annelies van de Grift, en burgemeester Piet Zoon hielden tijdens het veteranenontbijt in 2011 een toespraak. In hun toespraken benadrukten beiden het belang van het eerste artikel uit de Grondwet. Piet Zoon beloofde eerder aan Amnest Raalte het plaatsen van dit artikel in de hal van het gemeentehuis in de vergadering te bespreken. Het Artikel is daarna geplaatst. Zie hierover verder onder het menu "Meer activiteiten":  Toespraken Veteranenontbijt.

 

________________________

 

 

Artikel 7 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens

“Allen zijn gelijk voor de wet en hebben zonder onderscheid aanspraak op gelijke bescherming door de wet. Allen hebben aanspraak op gelijke bescherming tegen iedere achterstelling in strijd met deze Verklaring en tegen iedere ophitsing tot een dergelijke achterstelling.” Een van de belangrijkste beginselen van de mensenrechten is het 'gelijkheidsbeginsel'. In wetten en voor de rechtbank mag geen onderscheid worden gemaakt naar zaken als huidskleur, geslacht, religie of seksuele oriëntatie. Vrouwenrechten zijn mensenrechten. Klik hier voor vervolg  

 

 

 

 

Privacy statement: Amnsty International gaat zorgvuldig om met je persoonsgegevens. Deze gegevens worden niet verstrekt aan derde Wij hebben je gegevens nodig voor het organiseren van onze activiteiten en informeren je graag over onze werkzaamheden. Lees meer over privacy ...

 

 

Laatste update door Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. op 04-08-2020

 

Bewaren

Bewaren